Gennady Mihlin, Translations

 Kaivo Колодец 


Финский текст - Yrjö Jylhän    Перевод
Talvipäivä puolessa on vasta,
hyökkäystä ei, vain tykkitulta:
viuhuu sirpaleet ja roiskuu multa.
Alla maan on tyyntä, kodikasta;
haavoissaan vain joku hiljaa huokaa:
veljet, vesitilkka tuokaa –.

Korsun yllä tykkien soi jyry,/грохот
kaivotietä pyyhkii luotipyry
päivin sekä öin, ja polun päässä
kaivon partaalla on verta jäässä –

kaivon luona luoti tapas monta
liian janoista ja maltitonta.
Janoos älä täällä vettä pyydä,
astiaas vain mustaa lunta syydä,
sitäkään jos löydät enää maasta –
niin sen peittää pirstat, savu, saasta.
Iltaan kestä vain, niin lääkkeen saavat
kurkut kuivat, vihlovaiset haavat.

Haavoissaan vain joku hiljaa huokaa:
veljet, vesitilkka tuokaa –.

Lähtee mies, kun vettä pyytää veikko,
tuskissansa huokuva ja heikko,
lähtee, koska veljellä on jano,
enempää ei mieti eikä sano.
Käteensä hän sieppaa vesikannun,
juoksee yli myllerretyn mannun,
häipyy sekaan viuhinan ja tuiskeen
kuullen korvissaan vain avunkuiskeen.

Tykit jyskyttävät korsunsuuta,
viipyy vesimies – ei mitään muuta.
Haavoissaan vain joku hiljaa huokaa:
veljet, vesitilkka tuokaa –.

Päivä hämärtyy, ja vihdoin kuullaan,
kaivon partaall' että mies on suullaan,
verta valunut on kaivoon, josta
yksikään ei enää vettä nosta.
Verta pulpahtavat suonet lähteen
verta valuvaisen iltatähteen.

Haavoissaan vain joku hiljaa huokaa:
veljet, vesitilkka tuokaa –.



Лютая зима, во время полдня 
пушки бьют по нам, но нет атаки:
взрывы и шрапнель – как перед дракой.
Нам блиндаж – и дом, и преисподняя.
Раненого голос слабой нитью:
– Братики, водички принесите. 

Взрыв – и камни с неба сыпанули, /земля и камни сыпанули.
Путь к колодцу плотно кроют пули
днем и ночью. А в конце дороги
лед кровавый – здесь убило многих.

Жажда губит всех неосторожных, 
кажется: бросок, и все возможно...
Жаждущий, не жди водицы с неба –
чёрен снег, и нет другого снега. 
Не найдется никогда отныне,
все в осколках, черной гари, пыли. 
В горле жар, слабы в груди удары,
Где же санитар? Как ноют раны! 

Раненого голос слабой нитью:
– Братики, водички принесите. 

И рискнул один: братишка просит,
слаб совсем, под смертною угрозой.
Ни о чем не думал в то мгновение,
лишь что брат погибнет в истощении.
Видеть это было сущей пыткой.
Побежал он по земле изрытой,
Котелок в руках, в ушах был шепот: 
– Братики, глоток водички тока… 

Перед блиндажом снарядов взрывы,
не видать давно солдата, жив ли?
Раненого голос слабой нитью:
– Братики, водички принесите. 

Гаснет день. Тревожат душу мысли,
что солдат тот над колодцем виснет.
кровь течет в колодец, и откуда
не достанет он воды для друга.
Истекает молодою кровью,
гибнет под вечернею звездою.

Раненого голос слабой нитью:
– Братики, водички принесите. 



MUZA-W Home Page

AUTHORS 

Ichtchenko
Mihlin
Other

 
 


© Wowwi 1999-2017 wowwi@mail.ru